Seviyor sa gönülden
Kalbe kilit vurulmaz
Haykırsa da aşkını
Dile hacet sorulmaz
Ne töre dinler aşk
Ne de boyun büker
Kenetlenir eller
Ayıramaz diller
Sıkılan her kurşun
Gonca güle döner
Ağlıyorsa ardından
Göze yasak konulmaz
Bulutlardan düşer aşk
Aşk'a kurşun sıkılmaz
İbrahim DİKMEN
Sen gittin ya ebedi bu yürekten yokluğuna alışmak inan zor geliyor güneşsiz kaldım güpegündüz üşüdü yüreğim karanlığa gömüldüm ışıksız artık gecelerim ya düşlerim karabasan dolu yaşamak bu şehirde sensiz zor geliyor bu şehir ikimize küçük gelecek alıp başımı uzaklara sevdamı vurup alnından buralardan gidesim geliyor yasaktı sana sevdam inadına sevdim umursamadan şarkılar yazdım yakamoz gözlerine unutmak vaktidir artık aslolan emanetti düşlerim gömdüm geceye inanki senden sonrası yok artık duygularım firarda şimdi hergece bir başka karabasan şimdi yoksun yüreğimden uzakta mutlumusun yabancı koyunlarda bedeninde dolanır kifayetsiz bir el artık bu yürekte ölüm dolaşmakta biliyorum boşuna ağlamalarım diz çöküp tanrıya yalvarmalarım alıp başımı bu şehirden aşkımı kitleyip sandığa yakasım geliyor beni de öldürdün kendini de yazık ettin vefasız sevgimize senli düşlerimi kirli bir çıkına sarıp dipsiz uçurumlardan fırlatıp atasım geliyor Sen gittin ya apansız düşlerimden geceler tarumar şimdi dermansız bir illet kuşatmış yüreğim naçar şimdi sana dair ne varsa kalbimde anılarda yaşanmış hançerleyip göğsünden koynuna yatırıp gecenin kefensiz gömesim geliyor.